Uztaila bi faktorek markatu zuten
Uztaila bi faktorek markatu zuten: bat makroekonomikoa, Irango gatazkaren areagotzea, eta beste bat mikroekonomikoa, adimen artifizialak hazkunde globalaren eragile gisa duen iraunkortasuna egiaztatzera bideratua, enpresek argitaratutako bigarren hiruhilekoko emaitzen bidez.
Lehenengoa burtsen beherakada orokorra eragin zuen, eta, aldi berean, interes-tasen igoeren inguruko aurreikuspenak handitu ziren, petrolioaren prezioa berriro upel bakoitzeko 100 dolarren gainetik kokatu baitzen. Horren ondorioz, munduko burtsak (MSCI ACWI Index) % 0,10eko errentagarritasun positiboarekin amaitu zuen hilabetea, eta errenta finkoak, berriz, bilakaera negatiboa izan zuen.
Bigarrena faktoreak merkatuari lagundu zion jada oso zorrotzak ziren balorazioen aurrean etorkizuneko aukera onenak zituzten enpresak, eskualdeak eta sektoreak hautatzen, eta, aldi berean, emaitzek aurreikuspenak gainditu arren, kapital-gastu (capex) handiagoa edo balorazio altuak justifikatzen ez zituztenak zigortzen.
Horren ondorioz, erdieroaleen azpisektoreak % 12ko beherakada izan zuen, 2027tik aurrera txipen eskaria moteltzeko beldurraren eraginez, hasierako aurreikuspenak baikorregiak izan baitziren. Mugimendu hori areagotu egin zen hedge fund edo estaldura-funtsek egindako behartutako salmenten ondorioz. Beherakadak izan ziren, halaber, teknologiaren erreferentziazko indizean, Nasdaqen, % 6,59 egin baitzuen behera. Aldiz, AEBetako S&P 500 indizeak, mota horretako enpresen pisu txikiagoa izanik, aldaketarik gabe amaitu zuen hilabetea.
Sektore teknologikoaren beherakada horrek merkatu gorakorren indizean ere eragina izan zuen, erdieroaleen sektoreak haren osaeran duen pisu handiaren ondorioz. Hala, MSCI Emerging Markets Index indizeak % 3,03 egin zuen behera. Bereziki nabarmentzekoa da Hego Koreako Kospi indizeak hilabetean izandako % 22,18ko beherakada, aurrez aipatutako faktoreen ondorioz, eta inbertitzaile txikizkarien palanka-efektu bidezko salmentek are gehiago larriagotu zuten egoera.
Japonian, Nikkei indizeak ere, sektore teknologikoaren pisu handia izanik, ez zituen beherakadak saihestu, eta % 8,13 egin zuen behera hilabetean.
Europan, aldiz, bilakaera positiboagoa izan zen, % 1,27ko errentagarritasunarekin (Stoxx 600), finantza- eta industria-enpresek indizean duten pisu handiagoari esker.
Petrolioaren prezioaren igoerak, hazkunde ekonomikoaren sendotasuna erakusten zuten datuen argitalpenarekin batera, merkatuak aurten AEBetan interes-tasak igotzeko probabilitate handiagoa aurreikustea ekarri zuen. Horren ondorioz, kapitalizazio txikiko enpresek ere ez zuten bilakaera ona izan, eta % 3,02 egin zuten behera (Russell 2000 Index) uztailean.
Errenta finkoaren merkatuan, zor subiranoaren errendimenduak igo egin ziren, inbertitzaileek inflazioa aurreikusitakoa baino handiagoa izango zela eta luzaroago iraungo zuela deskontatu baitzuten. Prezioari dagokionez, epe luzeagoko zorra izan zen kaltetuena; izan ere, egungo testuinguruari berez dagokion ziurgabetasunari zorraren bolumenaren eta muga fiskalen inguruko kezka gehitu behar zaio.
Kreditu-merkatuan, kreditu-kalitate txikiagoko zorrak inbertsio-mailako zorrak baino bilakaera hobea izan zuen, haren kupoi handiagoak prezioen beherakadak arintzen lagundu baitzuen.
Testuinguru horretan, dolarrak balioa galdu zuen zertxobait euroaren aldean.
Zer egin testuinguru honen aurrean?
Egoera honen aurrean, zuhurtziak lehentasuna izaten jarraitzen du merkatuan. Izan ere, aurreko aldietan aipatu dugun bezala, gaur egun S&P 500 indizeko enpresen mozkinen errentagarritasun inplizitua % 3,5 ingurukoa da; AEBetako Altxorraren letrek, berriz, arriskurik gabeko % 4 inguruko errentagarritasuna eskaintzen dute, eta 10 urterako bonu subiranoek, % 4,73koa.
Historikoki, egoera hori ez da ohikoa. Normalean, errenta aldakorrak zor publikoak baino espero den errentagarritasun handiagoa eskaintzen du, inbertitzaileak bere gain hartzen duen arrisku handiagoa konpentsatzeko.
Beraz, zorroa osatzeko orduan, errenta finkoan epe laburrak dagoeneko eskaintzen duen errentagarritasunari ematen zaio lehentasuna, zorroari egonkortasuna ematen baitio eta epe luzeagoko epemugen hegazkortasunetik babesten baitu. Kredituaren arloan, kreditu-arrisku txikia eta kreditu-kalitate handia ondo uztartzen dituzten funtsak hautatzen dira, errentagarritasun gehigarria eskaintzeko.
Jaulkipenei dagokienez, sektore tradizionaletako inbertsioak hautatzen eta egiten dituzten funtsei ematen zaie lehentasuna, sektore teknologikoa alde batera utzita. Izan ere, sektore teknologikoak hegazkortasun eta arrisku handiagoak ekar ditzake errenta finkoaren arloan, urtean zehar erregistratutako jaulkipen berrien ehuneko handia dela eta, enpresa horien finantzaketa-behar handiagoaren ondorioz.
Català:Actualment, el mercat de renda fixa és més atractiu que a principis d’any, ja que la pujada dels tipus d’interès a Europa, juntament amb les expectatives de noves pujades tant a Europa com als EUA, ha fet que les rendibilitats actuals siguin més elevades. Per exemple, el bo nord-americà a 10 anys ofereix actualment una rendibilitat del 4,73 %, mentre que el bo alemany a 10 anys ha passat a oferir un 3,20 %. Si el conflicte amb l’Iran arribés a la seva fi, aquests nivells podrien ser els màxims de l’any, fet que aportaria una rendibilitat addicional.Euskera:Gaur egun, errenta finkoko merkatua urte hasieran baino erakargarriagoa da; izan ere, Europako interes-tasen igoerak, Europan zein AEBetan igoera gehiago izateko aurreikuspenekin batera, egungo errendimenduak handiagoak izatea eragin du. Adibidez, AEBetako 10 urterako bonuak % 4,73ko errendimendua eskaintzen du gaur egun, eta Alemaniako 10 urterako bonuak, berriz, % 3,20koa eskaintzera igaro da. Iranekin izandako gatazka amaituko balitz, maila horiek urteko maximoak izan litezke, eta horrek errentagarritasun gehigarria ekarriko luke.
Gainera, AEBetako bonuen merkatuaren % 49 ez dago Bloomberg US Aggregate indizean ordezkatuta; beraz, kudeatzaile aktiboek alfa sortzeko aukera handiagoak dituzte, hegazkortasun txikiagoarekin.
Errenta aldakorraren merkatuan, hazkunde ekonomiko globalak sendotasun nabarmena erakusten jarraitzen du, eta hori, oro har, emaitzen aurkezpen-denboraldian argitaratu diren enpresen emaitzetan ere islatzen da. Hala ere, merkatua gai jakin batzuetan oso kontzentratuta egoteak, gero eta zorrotzagoak diren balorazioek eta kudeaketa pasiboaren gorakadak beharrezko egiten dute arrisku eta hegazkortasun txikiagoko zorroak osatzea, errentagarritasun-potentzialari uko egin gabe.
Gaur egun, palanka-efektuaren maila handiak, inbertitzaile txikizkariek ETFetan eta kudeaketa pasiboko beste inbertsio-tresna batzuetan egiten duten inbertsio handiak eta hedge fund edo estaldura-funtsen eragin gero eta handiagoak —merkatuaren negoziazio-fluxuen % 50 baino gehiago biltzen baitituzte— egungo joko-arauak zehazten dituzte. Testuinguru honetan, merkatuaren mugimenduek gero eta gehiago erantzuten diete inbertsio-fluxu automatikoei, eta gero eta gutxiago inbertitzaileek enpresen kalitateari, etorkizuneko aukerei edo etorkizuneko mozkinei buruz egiten dituzten balorazioei.
Gaur egun, S&P 500 indizea erreplikatzen duten hiru funts indexatu handienek 2,6 bilioi dolar baino gehiago kudeatzen dituzte guztira, hau da, Espainiako burtsa osoaren —Ibex indizea eta gainerako merkatuak barne— kapitalizazioaren hirukoitza, gutxi gorabehera.
Hori kontuan hartuta, eta Trumpen aurreikusezintasuna eta zarata geopolitikoa alde batera utzita, merkatuak sakabanaketa handia erakusten du faktoreen, eskualdeen eta sektoreen artean, inbertsio-gai nagusiek enpresen oinarrizko datuek baino pisu handiagoa duten testuinguru batean. Ondorioz, inbertsioak behar bezala hautatzeko gaitasunak errentagarritasuna sortzeko iturri nagusietako bat izan beharko luke urtearen gainerako hilabeteetan.
Ildo horretan, merkatu gorakorrek inbertsio-aukera erakargarriak eskaintzen jarraitzen dute, balorazio nahiko baxuagoei, interes-tasak murrizteko tarte handiagoari eta hazkunde ekonomikoa bultzatzeko suspertze-politikak ezartzeko aukerari esker. Era berean, kapitalizazio txikiko enpresek enpresa handiek baino balorazio erakargarriagoak dituzte, eta, aldi berean, sektore teknologikoaren garapen handiari etekina atera diezaiokete, haren azpiegitura fisikoa hedatzeko beharrezkoak diren ondasun eta zerbitzuen hornitzaile gisa jarduten baitute.
Bestalde, Ameriketako Estatu Batuek posizio pribilegiatua izaten jarraitzen dute negozioak egiteko merkaturik erakargarriena izanik. AEBetako enpresek nazioarteko parekoek baino iraupen eta hazteko gaitasun handiagoa dute, egiturazko hainbat faktoreren konbinazioari esker. Horien artean nabarmentzen dira kapitala eskuratzeko erraztasun handiagoa, barne-merkatuaren tamaina, kostuak azkar egokitzea ahalbidetzen duen lan-merkatu malguagoa eta araudi-ingurune nahiko onuragarria, enpresen hazkundea zein egokitzeko gaitasuna errazten dituena.
Azken batean, helburua zorro erresilienteak osatzea izan behar da, errentagarritasunaren eta arriskuaren kontrolaren arteko oreka egokia eskaintzeko gai izango direnak, ziurgabetasun handiko eta aktiboen arteko sakabanaketa gero eta handiagoko ingurune batean. Inbertsio-fluxuek eta joera tematiko nagusiek prezioen bilakaeran gero eta eragin handiagoa duten merkatu batean, analisian, dibertsifikazioan eta hautaketa zorrotzean oinarritutako kudeaketa aktiboa mantentzea elementu bereizgarria izango da.
Etengabe aldatzen ari den ingurunera egokitzeko malgutasunak, balorazioek arrazoizkoak izaten jarraitzen duten eta oinarri ekonomiko eta finantzarioak sendo mantentzen diren merkatuko eremuetan aukerak identifikatzearekin batera, urtearen bigarren erdiari aurre egiteko aukera emango du, inbertitzaileentzat modu iraunkor eta koherentean balioa sortzeko gaitasun handiagoarekin.