Inflazioa egiturazko bihurtzeko arriskua dago: zergatik azaltzen duten hiru faktore. 

Abuztua bi faktore nagusik markatu zuten: munduko datu ekonomikoen sendotasunak eta bigarren hiruhilekoko emaitzen aurkezpen-denboraldia amaitu ondoren adimen artifizialeko gastuak sendo jarraitzen duela egiaztatzeak.

Testuinguru horri esker, munduko burtsek indarra berreskuratu zuten, eta igoera orokorrak izan ziren bai merkatu garatuetan (+% 2,6), bai merkatu gorakorretan (+% 3,4). Munduko errenta finkoak (MSCI Global Aggregate), berriz, % 0,5eko igoera apalarekin amaitu zuen aldia.

Sektore teknologikoak indarra berreskuratu zuen uztaileko beherakada handien ondoren. Nvidiaren emaitza ekonomiko bikainak, haren akzioak % 10 igo baitziren, suspertzearen katalizatzaile izan ziren. Softwarearen sektoreak, berriz, igoerak gidatu zituen, adimen artifizialaren berehalako eraginari buruzko beldurrak apaldu ahala. Hala ere, enpresa handien bilakaera ez zen uniformea izan —Broadcomek, adibidez, beherakadak izan zituen—, eta horrek agerian uzten du inbertitzaileek zuhurtziaz jokatzen dutela joera horren behin betiko «irabazleak» identifikatzeko orduan, baita hornidura-katearen barruan hautaketa zorrotza egiteko beharra ere.

Eskualdeka, AEBetako S&P 500 indizeak % 2,7 egin zuen gora, sendotasun makroekonomikoak bultzatuta —PMI indize konposatuak 52 hilabeteko mailarik altuena lortu zuen—, eta haztapen berdineko bertsioa zertxobait gainditu zuen. Japonian, TOPIX indizeak % 3,9 egin zuen gora, yenaren balio-galerak eta datu-zentroen proiektuek lagunduta. Merkatu gorakorren artean, Taiwan nabarmendu zen sektore teknologikoarekin duen loturagatik; Txinaren susperraldia, berriz, laburra izan zen, barne-eskariaren ahultasunaren ondorioz. Kapitalizazio txikiagoko enpresek ere bilakaera positiboa izan zuten. Adibidez, AEBetako Russell 2000 indizeak % 1,01 egin zuen gora, munduko datu makroekonomiko sendoek lagunduta.

Lehengaien merkatuan, Ekialde Hurbileko eta Ukrainako tentsioek petrolioaren prezioa upel bakoitzeko 90 dolar inguruan mantendu zuten; Europako gas naturalak, berriz, urteko mailarik altuenak lortu zituen, biltegiratze-maila baxuen ondorioz. Testuinguru horrek MSCI indizeko materialen sektorea bultzatu zuen, eta hileko bilakaerarik onena izan zuen sektorea bihurtu zen. Gainera, AEBetako Altxorrak epe luzerako bonuen berrerosketak handituko zituela iragartzeak moneta-debaluazioaren inguruko eztabaida berpiztu zuen, eta horrek urrearen prezioa % 10 igotzea eta dolarra zertxobait ahultzea eragin zuen.

Errenta finkoan, zor subiranoaren errendimenduek sentikortasuna erakutsi zuten banku zentralen diskurtsoen aurrean. AEBetan, errendimendu-kurbaren epe laburreko tarteek gora egin zuten Fedeko presidente Warsh-ek Jackson Holen emandako hitzaldiaren ondoren, interes-tasen igoera berrien aldeko jarrera handiagoa erakutsi baitzuen. Epe luzeko epemugak, berriz, egonkortu egin ziren Altxorraren berrerosketei esker.

Europa kontinentalean, errentagarritasunek gora egin zuten, EBZk irailean interes-tasak igoko zituelako aurreikuspenaren ondorioz. Horrek Alemaniako Bund bonuaren errentagarritasuna zikloko mailarik altuenera eraman zuen, % 3,32ra. Japoniako bonuek izan zuten bilakaerarik txarrena, hamar urterako bonuen errentagarritasuna azken hamarkadetako mailarik altuenera iritsi baitzen (% 2,95), moneta-politika gogortzeko kanpoko zein barneko presioen ondorioz.

Azkenik, kreditu-merkatuan, enpresa-bonuek susperraldi orokorra izan zuten. Diferentzialek (spreads) inbertsio-mailakoak egonkor mantendu ziren, enpresa teknologiko handien jaulkipen-bolumen handia gorabehera (hyperscalers), eta errendimendu handiko zorra, berriz (high yield) eta merkatu gorakorretako zorrak bilakaera erlatibo hobea izan zuten. Azken horrek AEBetako dolarraren ahultasunaren onura jaso zuen.

Testuinguru horretan, dolarrak balioa galdu zuen zertxobait euroaren aldean.

Ondorio gisa, azken hilabeteko datuek berretsi zuten mundu mailako hazkunde iraunkorreko testuinguru batean gaudela, neurri handi batean sektore teknologikoko enpresa talde txiki batek bultzatuta. Enpresen emaitza sendoek sektore horretako kapital finkoko inbertsioaren gorakadaren iraunkortasunari buruzko zalantzei erantzun zieten. Hala ere, alderdi negatiboa nahi baino inflazio-datu handiagoek ekarri zuten, Ormuzko itsasartearen itxieraren ondorioz petrolioaren eta gasaren prezioek gora egin baitzuten.

Inflazioaren gorakada horrek zor subiranoaren bonuen errentagarritasunak handitzea eragiten ari da. AEBetako 30 urterako bonuaren errentagarritasuna % 5,32ra iritsi zen, 2007az geroztik izandako mailarik altuenera, eta horrek, aldi berean, kreditua eskuratzeko baldintzak gogortzen ditu.

Hasiera batean aldi baterakotzat jotzen zen inflazioa egiturazko bihurtzeko arriskuan dago, hiru faktore nagusiren ondorioz.:

• Gatazka geopolitikoaren kronifikazioa. Gainera, probabilitate handia dago gatazka amaitu ondoren Ormuzko itsasartetik igarotzeko bidesariak ezartzeko, eta horrek petrolio gordinaren azken prezioa garestituko luke.
• Ukrainak Errusiako azpiegituren aurka egindako erasoak eta AEBek Irani ezarritako blokeo zorrotza. Egoera horiek Txinara eta antzeko jarrera duten beste herrialde batzuetara bideratutako energia-esportazioak murrizten dituzte, eta horrek are gehiago gutxitzen du petrolio-eskaintza.
• Munduko ordenaren zatiketa. Mapa geopolitiko berria, beren baliabideen gaineko subiranotasuna lehenesten duten blokeek ezaugarritzen dutena, berez inflazionista da.

Horri guztiari kezka fiskalak gehitu behar zaizkio. Estatu Batuetako zor publiko osoak 40 bilioi dolarreko langa gainditu zuen lehen aldiz, bost urte baino gutxiagoan heren bat handitu ondoren. Aurrekontu federala interesen kostuak, nahitaezko gastu-programak eta Irango gerraren ondorioz defentsarako aurrekontu-partiden igoerak baldintzatzen dute.

Zorpetze horrek handitzen jarraituko duela aurreikusten da, eta finantza-kostuak aurrekontuko hirugarren osagai garrantzitsuena bihurtzen ari dira, Gobernua 41,14 bilioi dolarreko legezko zor-mugara hurbiltzen den bitartean. Defizita BPGaren % 6ra iritsi da dagoeneko. Tamaina horretako defizitak ohikoak dira atzeraldi ekonomikoetan, baina ez enplegu beteko ekonomia batean.

Bonuen errentagarritasunen gaineko presio hori murrizteko eta zorraren kostua merkatzeko asmoz, AEBetako Altxor Departamentuak epe luzerako bonuen berrerosketen aurreikusitako bolumena bikoiztuko zuela iragarri zuen. Esku-hartzeak errentagarritasunen igoera une batez arintzea baino ez zuen lortu, baina mezu argia helarazi zien merkatuei: Altxorra jarduteko prest zegoen errentagarritasun horiek maila deseroso bezain altuetara iristen zirenean.

Ondorioz, inbertitzaileak berriro ere arreta handiz ari dira aztertzen jasangarritasun fiskala eta Altxorrak gero eta handiagoa den zor-eskaintza kudeatzeko duen gaitasuna, eskaria gero eta txikiagoa den testuinguru batean.

Horrela, gobernuak zor subiranoa askoz interes-tasa altuagoetan jaulkitzera behartuta daude orain, kapitala eskuratzeko lehian ...-en aurrean hyperscalers, beren hazkunde oldarkorra finantzatzeko zorra masiboki jaulkitzen baitute.

Aldi berean, bonuen erosleen profila aldatu egin da. Erakunde tradizionalek —hala nola pentsio-funtsek, lehen aktibo horiek beren pasiboekin parekatzeko erosten zituztenek— lekua galdu dute inbertitzaile pribatuen mesedetan. Azken horiek funtsen eta akzioen bidez bideratzen dute beren kapitala, gaur egun haientzat mesedegarriagoa den araudiak lagunduta.

Inflazioa moteltzeko shock ekonomikorik ezean, interes-tasen gaineko goranzko presioak eta errendimendu-kurben malda handitzeko joerak bere horretan jarraituko dute, eta horrek eragin zuzena izan lezake honako hauetan:

• Errenta aldakorra: Errentagarritasun handiagoek akzioen balorazioak beherantz bultzatuko lituzkete, eta bereziki eragingo liekete epe luzerako hazkunde-itxaropen handienak dituzten sektoreei, hala nola sektore teknologikoari eta adimen artifizialarekin lotutako jarduera guztiei. Balorazio horien zuzenketa batek, sektore horrek erreferentziazko indizeetan duen kontzentrazio handia kontuan hartuta, doikuntza gehigarriak eragin litzake munduko burtsetan. Gainera, ezaugarri horietako egoera batean, errenta finko tradizionalak estaldura gisa funtzionatzeari utz diezaioke: inflazioak eragindako hazkunde ekonomiko txikiagoko egoera batean, baliteke bonuek babes-aktibo gisa ez jardutea.
• Dibisen merkatua: sortutako kapital-fluxu handien ondorioz, adibidez, honako estrategia hauen bidez: carry trade, non inbertitzaileek interes-tasa baxuak dituen moneta batean finantzaketa lortzen duten, errentagarritasun handiagoa eskaintzen duen beste moneta batean izendatutako bonuak erosteko eta, horrela, interes-tasen arteko diferentziala aprobetxatzeko. Interes-tasetan gertatzen den edozein aldaketa nabarmenek kapital-fluxu horien norabidea alda dezake. Horren adibide argia Japoniako yena da: inbertitzaileak yenetan zorpetzen dira, interes oso baxua ordainduz, errentagarritasun nabarmen handiagoa eskaintzen duen AEBetako zor subiranoa erosteko. Horrela, diferentziala aprobetxatzen dute, arrisku mugatua beren gain hartuz. Hala ere, Japonian interes-tasak igotzeak eragiketa horien errentagarritasuna murriztuko luke, AEBek interes-tasen kurba gogortzen jarraitzen ez badute behintzat.

Ante la proximidad de las elecciones de mitad de mandato (midterms) de este noviembre, Donald Trump necesita desviar la atención de los problemas fiscales y presionar a la baja los rendimientos de la deuda. Entre otras cosas, unos tipos más bajos reducirían los costes financieros del Estado, liberando capital para partidas presupuestarias más atractivas para los votantes y mejorando también el coste de vida de buena parte de la población.

Gainera, errentagarritasun txikiagoek inbertitzaileak beste merkatu batzuetan errentagarritasuna bilatzera bultzatuko lituzkete, eta horrek dolarra ahulduko luke. AEBetako monetaren balio-galerak herrialdeko enpresen esportazioak sustatuko lituzke, eta horrek eragin positiboa izango luke bai ekonomian, bai Trumpen hauteskunde-asmoetan.

Egoera honetan, eta Trumpen administrazioaren aurreikusezintasuna kontuan hartuta, zaila da bonuen errentagarritasunek etorkizunean izango duten bilakaera zehaztea.

Por el momento, la estrategia óptima pasa por mantener duraciones cortas en renta fija, que proporcionan rentabilidad con una volatilidad reducida, junto con una estricta diversificación en renta variable.

Balorazio altuek, ziurgabetasun geopolitikoak eta interes-tasekiko sentikortasun handiak ezaugarritutako ingurune batean, analisian, dibertsifikazioan eta hautaketa zorrotzean oinarritutako kudeaketa aktiboa mantentzeak elementu bereizgarria izaten jarraituko du.

Partaideen ikuspegitik, uste dugu egoera honek zorroak modu progresiboan eta dibertsifikatuan eraikitzen jarraitzearen garrantzia indartzen duela, oinarri ekonomiko eta finantzarioek zein hazkunde-aurreikuspenek sendo jarraitzen duten arloak egonkortasuna eta malgutasuna eskaintzen duten aktiboekin uztartuz.

Epe laburreko mugimenduak aurreikusten saiatu beharrean, zorroaren osaera egokia eta epe ertain eta luzerako ikuspegia mantentzeak sortu daitezkeen aukerak aprobetxatzea eta inbertitzaileentzat modu iraunkor eta koherentean balioa sortzea ahalbidetuko du.